เก๋กลับบ้านที่สระแก้วพร้อมกับเพื่อน ๆ ของเธอที่เข้ามาทำงานที่กรุงเทพด้วยกัน ขากลับพวกเธอได้แวะที่บ่อนปอยเปตก่อนกลับกรุงเทพ และได้เจอผู้หญิงคนหนึ่งที่บ่อน

“ น้องจ้ะ พวกน้องจะกลับกรุงเทพกันใช่ไหม ? ”

“ ใช่ค่ะ ”

“ พี่อ่ะชื่อจุ๋ม เป็นครูอยู่ที่กรุงเทพหน่ะจ้ะ ไม่มีเงินกลับบ้าน ขอไปด้วยคนนะ ”

“ เอ่อ…ได้ค่ะ ”

“ จะดีหรอให้เขาขึ้นรถมาแบบนี้อ่ะ เป็นมิจฉาชีพหรือเปล่าก็ไม่รู้ ”

“ เดี๋ยวเราให้เขานั่งที่กระบะหลังเอาแล้วกัน ” ครูจุ๋มนั่งที่กระบะหลังมาตลอดทาง ครูจุ๋มก็ขอลงก่อน

“ พวกเธอน้ำใจดีมาก ครูไม่มีอะไรจะตอบแทน นอกจากตั๋วรถทัวรืที่ครู่นั่งตอนขาไปนี่แหละ ”

“ ค่ะขอบคุณค่ะครู ” พอครูจุ๋มลงจากรถไป ทุกคนก็งงว่าจะให้มาทำไมตั๋วรถทัวร์ใช้แล้ว

หลังจากนั้นผ่านมาจนถึงวันสิ้นเดือน ระหว่างที่เก๋กำลังซักเสื้อผ้าอยู่ จู่ ๆ ตั๋วรถใบนั้นก็ลอยขึ้นมาจากกางเกงที่ใส่ไปเที่ยวบ่อน ด้วยความที่เก๋ชอบเล่นหวยอยู่แล้ว เธอก็เลยเอาตัวเลขจากตั๋วไปซื้อหวย ปรากฏว่าถูกรางวัลเป็นหมื่น และเก๋ก็ได้โทรไปที่โรงเรียนที่ครูคนนั้นอยู่ ( กริ้ง กริ้ง )

“ สวัสดีค่ะ ”

“ขอสายครูจุ๋มหน่อยค่ะ ”

“ ครูจุ๋มเสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุไปหลายเดือนแล้วนะคะ ” เก๋ทั้งงงทั้งกลัว และเธอก็รีบไปทำบุญให้กับครูจุ๋ม และคืนนั้นเธอก็ฝันว่าครูจุ๋มไปเล่นการพนัน แล้วไม่มีเงินจ่ายให้บ่อนเลยถูกฆ่าฝังทั้งเป็นอยู่ที่นั่น