เสียงสยอง..จากห้องมืด ชีวิตฝากไว้…ที่มัจจุราชสีดำ

“ เอ้า! แจง ยังไม่หลับบ้านหรอ ? ”

                “ ยังจ้า ฉันยังทำรายงานไม่เสร็จเลย แล้วกาญล่ะเสร็จแล้วหรอ ? ”

                “ อือ ก็เพิ่งเสร็จนี่แหละ ฉันกำลังจะกลับบ้านก็เลยมาถามเธอดู ”

                “ คงยังหรอก กว่าจะเสร็จก็คงค่ำ ๆ แหละกาญ”

                “ งั้นฉันกลับก่อนนะ ไปแล้วบาย ๆ จ้า “

                “ บาย ๆ จ้า ”

                วันนั้นฉันทำรายงานในมหาวิทยาลัยจนดึก เวลาเดินเลยไปถึงเที่ยงคืน ฉันก็เริ่มรู้สึกว่าบรรยากาศเริ่มวังเวง แต่แล้วอยู่ ๆ ฉันก็ได้ยินเสียง

                “ เอ๊ะ! หูฉันฝาดหรือเปล่า ฉันยังไม่ได้พิมพ์งานเลย แล้วเสียงนั่นมาจากห้องพิมพ์ดีข้าง ๆ หนิ ” ฉันเดินตามเสียงพิมพ์ดีดนั้นไป ค่อย ๆ เปิดประตูห้อง แล้วเสียงพิมพ์ดีดก็หายไป ฉันมองไปรอบ ๆ ก็เห็นแต่เก้าอี้เปล่ากับโต๊ะที่วางเต็มไปด้วยเครื่องพิมพ์ดีด แต่แล้วฉันก็สะก็จะดุดกับเครื่องพิมพ์ดีดเครื่องหนึ่ง เพราะมันมีกระดาษวางแนบอยู่กับเครื่องพิมพ์ดีด ฉันค่อย ๆ เดินเข้าไปหยิบกระดาษแผ่นนั้นแล้วก็ดึงมันออกมา ในนั้นมีข้อความว่า…ชีวิตฝากไว้ที่ ฉันหยิบกระดาษแผ่นนั้นเดินออกมาจากห้อง ฉันก็ได้ยินเสียงอีกครั้ง ฉันรวบรวมความกล้าเดินกลับไปที่ห้องนั้นอีก ค่อย ๆ เปิดประตูทางด้านหลัง และฉันก็เห็นผู้หญิงผมยาว ใส่ชุดนักศึกษาเธอกำลังนั่งพิมพ์ดีด แล้วก็ค่อย ๆ หันหน้ามามองฉัน ฉันตกใจอีกครั้ง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยเลือด ตาขมึงทึง และกระดาษที่เธอกำลังพิมพ์อยู่ ก็ปลิวมาหาฉัน ในนั้นมีข้อความอยู่ว่า…ชีวิตฝากไว้ที่มัจจุราชสีดำ